D-day

Vrijdagavond was ik mentaal kapot. Ik was zo op na al de gesprekken die dag over mijn ontslag. Deze ochtend kwam ik toe op ‘t werk, heb ik mijn ontslagbrief geschreven en laten ondertekenen. De afspraak is wel dat ik twee weken langer blijf dan officieel zou moeten. Omdat ik nog geen half jaar werk heb ik maar 2 weken opzeg. En deze valt tijdens mijn verlof. Na mijn verlof wordt het dus aftellen tot de 10e oktober, want dan is mijn laatste dag.

Lees verder

Ontslag

Gisterenochtend werd ik rustig wakker, maar eens ik besefte dat ik die dag mijn ontslag zou aankondigen begonnen de zenuwen toch wel te komen. Op het werk aangekomen passeerde ik langs de ceo om te vragen of hij die dag een half uurtje tijd voor mij kon vrijmaken.

Lees verder

Goede gesprekken en onderhandelingen

Gisteren was het zo ver, het gesprek met mijn vorige baas. Er is ondertussen bijna een maand gepasseerd sinds ik met mijn vorige teamleader was gaan praten. Tijd die ik op zich wel nodig had om alles rustig op een rijtje te kunnen zetten. Maar tegen dat ik gisteren het gesprek aan ging was ik er wel van overtuigd dat ik terug wil naar mijn vorige job.

Lees verder

Frustraties

De frustraties op ‘t werk blijven opbouwen.. Op mijn werk wordt meer en meer duidelijk hoe de sfeer daar is, en ik vind het maar een verrotte sfeer. Bijna iedereen loopt daar met oogkleppen rond en zit op zijn eigen eilandje. En als iets niets met zijn eilandje te maken heeft of zijn eilandje niet be├»nvloed, dan is het geen probleem en dan trek je je plan maar.

Lees verder

Hectische weken

Het is hier al een tijdje aan de stille kant. De laatste weken zijn al mijn IT collega’s met verlof waardoor alles nu bij mij terecht komt waardoor het nogal hectisch is op ‘t werk. Als ik dan ‘s avonds thuis kom heb ik dan meestal niet zoveel zin meer om nog al teveel achter de computer te zitten ;-).

Lees verder