Licht uit

Ik heb precies een klop van de hamer gehad..

Sinds een paar weken merkte ik al dat concentreren heel moeilijk ging en dat het voor mij heel moeilijk is om aan mijn taken te beginnen. En sinds van de week heb ik alleen nog maar het gevoel compleet opgebrand te zijn en kan ik elke moment beginnen huilen…

Lees verder

What a Sunday morning

Ik woon in een studio in een grote blok van zo’n 160 studio’s. Dit brengt met zich mee dat er hier een hele mix van mensen woont. Jonge koppeltjes, gepensioneerden, twintigers, dertigers, alle mogelijk denkbare huidskleuren. De meeste buren vallen goed mee. Alleen wonen er hier een aantal alcohol- en drugsverslaafden en vooral de bewoners van buitenlandse origine lijken niet te beseffen dat afval in de afvalcontainer hoort. Waardoor ze al eens afval via het raam naar beneden durven smijten.

Lees verder

Work

Ik weet niet of ik eigenlijk al echt een update van mijn nieuwe werk heb gegeven. Ondertussen zijn we drie maand verder en die ambetante inwerkperiode zit er nu alle geluk op. Ik begin de collega’s beter te kennen, weet wie ik waarvoor moet aanspreken, het contact gaat vlot, en best wel belangrijk als business analyst, ik begin de bedrijfsprocessen steeds beter te kennen.

Lees verder

Gezond en wel

Afgelopen donderdag kreeg ik het verlossende nieuws van de dierenarts, de poes is genoeg aangesterkt en ze eet goed genoeg om mee naar huis te mogen. Toen ik ze op ging halen bedolf ze mij onder de knuffeltjes. Eens thuis ging ze snel terug op verkenning, waarna ze weer rustig haar slaapplekje uitkoos een de rest van de avond heeft geslapen.

Lees verder

Opgenomen

Maandag in de voormiddag bracht vriendlief de poes naar de dierenkliniek. In de namiddag ging de echo genomen worden. In de late namiddag kreeg ik een ‘verlossend’ telefoontje van de dierenarts. Ze hadden geen tumoren of dergelijke gevonden, maar ze heeft wel duidelijk een lever- en galgangontsteking. Ze hebben haar aan een infuusje gelegd en ze moet een paar dagen ginder blijven.

Lees verder

Ziek

Twee weken geleden wou mijn kat haar brokjes niet meer eten. Ik stapte volledig over op natvoer, dat ze nog wel met plezier at. En maakte me verder geen zorgen. Tot ze begin deze week plots totaal niet meer wou eten en me plots opviel dat toch wel mager was geworden. Ik belde naar de dierenarts en kon diezelfde avond nog langs. Ze bleek een keelontsteking te hebben en ze was 2 kg afgevallen, wat echt wel veel is voor een kat! En het dutske had 39,5 graad koorts. Ze kreeg een spuitje tegen de koorts en ik kreeg antibiotica en een pijnstiller mee naar huis. De dierenarts verwachtte dat ze ‘s avonds weer zou eten omdat die spuit snel tegen de koorts zou moeten werken. Echter geen verandering.. De volgende dag ging ik terug om speciaal eten te halen, en werd besloten om ze prednison te geven ipv de pijnstiller. Haar eten leng ik een beetje aan met water, die ik in een spuitje (zonder naad) en moet ik dan in haar bekje spuiten. De eerste paar keren was het wat worstelen, maar het lukte.

Uit haar bloedresultaten bleek ook dat haar lever niet goed werkt.

Nu, een week later, eet ze nog steeds niet. Ik geef nu dus om de 2 uur eten met het spuitje. Ze slaapt, is slapjes en begint geel te zien (van de lever). Ze reageert bijna niet meer, speelt nog maar heel weinig en ze miauwt niet meer, komt niet meer knuffelen,…

Maandag moet ze binnen voor een echo van haar lever en eventueel een bioptie, en ik vrees voor het ergste. Ze is echt slapjes, ik heb de indruk dat ze achteruit gaat en volgens mij heeft ze pijn :(. Ik heb schrik dat ik haar ga moeten afgeven…